เปรียบเทียบ

ผ่านไปเกือบปีครับ

มุมใกล้เคียงกันเทียบให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่

                                                                                ก่อนทำ

                                                                          หลังทำ

ปลุูกแล้วจ้าาาา

28/8/2559

 เฝ้ารอมานานและแล้ววันนี้ก็มาถึง ฮ่าาา  ดีใจอย่างกะผลผลิตออกแล้วอย่างนั้นเชียวครับ
อย่างที่เคยเล่าว่างานเสร็จล่าช้าไปกว่าที่คิดร่วมเดือน  หลักๆก็จากปัญหาคนงานไม่พอครับ แต่สุดท้ายคนงานที่เหลืออยู่ก็อดทนทำกันจนเสร็จ และแล้ววันนี้ก็มาถึงครับ เริ่มปลูกแล้วจ้าาาาา

ลำบากมากมายครับ คนงานต้องขนต้นกล้ามาทีละ20กว่าต้นจากแปลงชำ ค่อยๆเดินไต่เขามาตามขั้นบันไดที่ได้ขุดไว้ กิ่งไม้และต้นไผ่ที่ระเกะระกะก็ต้องคอยหลบหลีกให้ดี แถมฝนที่ตกเป็นระยะๆยังทำให้ดินค่อนข้างลื่นก็ต้องระวังในการเดินเพิ่มขึ้นอีก

 

เหนื่อยก็พักครับ คงงานชายหนุ่มขนกล้าชุดนึง  อีกชุดชายแก่ขุดดินและผสมปุ๋ย ชุดสุดท้ายผู้หญิงก็ปลูก เร่งปลูกให้เสร็จทันก่อนฤดูฝนจะหมด

โรบัสต้าต้นแรกของในแปลงครับ ผมขอเจิม

โคตรหนอน

กำลังเดินดูคนงานจู่ๆก็รู้สึกว่ามีอะไรเกาะที่บนลำคอ แต่ก็ไม่กล้าเอามือปัดออก ให้คนงานช่วยดูคนงานเห็นก็เอากิ่งไม่เขี่ยและปัดออกให้ พอหล่นบนพื้นและเห็นตัวเท่านั้นแหละคับรู้สึกหน้าตึง ขนลุกขึ้นมาทันใด ความยาวเกือบเห็นจะได้ครับ บรึ๋ยยยยยย

90%แล้ว

18/8/2559

อัดกันกว่า2เดือนในที่สุดก็เสร็จครับ เหนื่อยเหลือหลายช่วงนี้ทั้งเก็บมังคุด ทั้งดูแลสวนแปลงอื่น ฝนหยุดตกเมื่อไหร่คนงานก็ต้องกรีดยางเพื่อรายได้หลักกันต่อ ทุกคนกรอบเต็มทีจนช่วงหลังๆคนงานเริ่มหายไปทีละคนๆ งานเลยเสร็จช้ากว่าที่คิดไปร่วมเดือน ตอนนี้ก็เหลือแค่เคลียร์กิ่งไม้ที่เกะกะบนขั้นบันได กำจัดหญ้าก็เริ่มปลูกแล้วล่ะครับ เย้ๆๆๆๆ

ภาพหลังถางต้นไผ่ออกทั้งหมด มุมนี้เห็นลานในซึ่งมีเรือนชำกล้ารอปลูกครับ ต้นกล้าทั้งกาแฟ ทั้งหมากมาประจำที่รอปลูกอยู่กว่า2เดือนแล้ว

 


อีก2ภาพก็เป็นอีกมุมครับ ตรงฝากนี้เจ้าของที่คนก่อนไม่ได้ปลูกยาง ก็เลยจะเห็นว่ามีต้นไม้เหลืออยู่หลายต้น ทั้งไม้ค้อซึ่งเป็นไม้ตระกูลปาล์มครับอันนี้ต้องเอาออกก่อนปลูกครับ ส่วนไม้ยืนต้นก็ช่างเขาอยู่ร่วมกันได้ครับ อุตสาห์อยู่ในแปลงมาหลายสิบปีก็ให้อยู่ด้วยกันต่อไปนี่แหละดีที่สุด

อาราบิก้าคาร์ติมอร์

เห็นกระแสในเน็ตกำลังมาครับ ส่งเสริมให้ปลูกกาแฟอาราบิก้าคาร์คิมอร์ในสวนยาง/ปาล์ม ทางภาคใต้ ก็เลยถือโอกาสไปเปิดโลกทัศน์ ไปศึกษาดูงาน  หลังจากพูดคุยกันแล้วผมสรุปว่าก็พอมีโอกาสสำเร็จน่ะครับผลผลิตที่ได้ข้อมูลก็โอเคไม่เลวมาก เหลือแค่ processing ให้ออกมาดีและเป็นที่ยอมรับ ซึ่งผมยังนึกไม่ออกว่าจะทำให้ออกมาดีสู้อาราบิก้าทางภาคเหนือได้อย่างไร อาจไม่คิดมากถึงขนาดเอาให้ชนะอาราบิก้าคุณภาพทางภาคเหนือ คั่วแก่ๆหน่อยแล้วชงเป็นกาแฟเย็นขายก็เป็นได้ ก็เอาใจช่วยเพื่อนร่วมวงการครับถ้าทำได้สำเร็จเกษตรกรท่านอื่นที่เพิ่งทดลองปลูกจะได้มีแนวทางในการพัฒนาต่อ อย่าให้เป็นแค่ราคาคุยสร้างความหวังและหลอกขายต้นกล้าเพียงพอ

รูปผลของคาร์ติมอร์ครับ ไปในช่วงเขากำลังออกผลพอดี

ทางไร่มีการเก็บเมล็ดของผลผลิตปีแรกมาทดลองคั่ว ทดลองพัฒนารสชาติอยู่เหมือนกัน 

เสียดายผมไม่ได้ชิม

พันธุ์กาแฟที่เลือก

       ตัดมาพูดถึงพันธุ์กาแฟเสียหน่อยครับ ไอ้โรบัสต้าเนี๊ยะ!! เขามีนิสัยพิเศษคือเขาต้องผสมพันธุ์ข้ามต้นเท่านั้นครับ ทีนี้เกษตรกรส่วนใหญ่ยึดเอาสะดวกก็เอาเมล็ดมาเพาะและปลูก จากการขยายพันธุ์ด้วยวิธีนี้ไร่กาแฟของเกษตรกรโดยส่วนใหญ่ก็เลยมีสารพัดสายพันธุ์ในแปลงโดยที่เรามิรู้ตัว สาเหตุก็เพราะจากการกลายพันธุ์นั่นเอง    

 จริงๆปัจจุบันกรามวิชาการเกษตรก็ได้พัฒนาสายพันธุ์ใหม่ๆที่มีผลผลิตค่อนข้างสูงแล้วเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมาแจกให้กับเกษตรกรไปปลูก จากวิธีนี้เราจะได้พันธุ์ที่ค่อนข้างชัดเจนแน่นอน แต่กระนั้นพันธุ์ใหม่ๆที่ว่านี้ก็ยังมีข้อเสียอีกมากครับเช่นกิ่งเปราะหักง่าย เมล็ดมีขนาดเล็ก ขั้วเมล็ดค่อนข้างเหนียวจึงทำให้การเก็บเกี่ยวค่อนข้างยาก กลายเป็นว่าแม้มีข้อดีมากมายแต่สายพันธุ์พวกนี้กลับไม่ได้ความนิยมจากเกษตรกร  ผมเองคิดถึงเหตุผลพวกนี้จึงพยายามลดปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตโดยการเลือกใช้พันธุ์พื้นเมืองที่ให้ผลผลิตดีและใช้เมล็ดจาดต้นแม่เพียงต้นเดียวเพื่อลดความหลายหลายสายพันธุ์ในแปลง  

          ไอ้คิดอ่ะมันง่ายครับแต่ไอ้การเลือกต้นพันธุ์ที่ดีนี่แหละที่มันยาก เพราะเราไม่เคยมีการคัดเลือกสายพันธุ์ที่ดีอย่างเป็นระบบกันเลย ก็ต้องดั้นด้นเสาะหากันอยู่นานครับ ขั้นตอนการคัดเลือกต้นพันธุ์นี้ผมปรึกษาท่านผู้รู้หลายท่านมาก ไปเที่ยวมาก็หลายไร่หลายสวนเพื่อเสาะหาต้นแม่พันธุ์ที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีความสามารถหาได้ จนที่สุดได้ไร่ของพี่เกษตรท่านหนึ่งที่ได้รับการยอมรับว่าท่านทำเมล็ดกาแฟได้ดี ได้สวย ก็สวยและดีขนาดพ่อค้ามาจองซื้อและบวกราคาให้เพิ่มจากตลาดทุกปีแถมบริษัทแปรรูปกาแฟก็ได้มาขอเมล็ดพันธุ์ไปเพาะขยายและปรับปรุงพันธุ์กันต่อไปเสียด้วย 

 รูปเมล็ดกาแฟจากต้นที่คัดเลือกไว้ครับพอดีว่าเหลือจากการเพาะ  --- โดยจะเห็นว่าลักษณะเมล็ดจะค่อนข้างใหญ่และอ้วนป้อม คุณสมบัติอีกอย่างคือกิ่งจะเหนียวแต่ขั้วผลไม่เหนียวเก็บง่ายแต่กระนั้นเมื่อเขาสุกจัดถ้าโดนฝนมากผลก็จะไม่ร่วงง่าย คือถ้าร่วงง่ายก็เก็บไม่ทันครับ ต้นนี้บริษัทแปรรูปกาแฟได้ตามมาขอเมล็ดพันธุ์เพื่อเอาไปพัฒนาต่อเมื่อ2ปีที่แล้ว

พี่เพียบครับ เจ้าของไร่กาแฟเนื้อที่ถึง80ไร่ มีกาแฟมากกว่า1หมื่นต้น และได้คัดเลือกมา1ต้นเพื่อเอาเมล็ดมาเพาะขยายพันธุ์ให้กับผม   พี่เพียบมีประสบการณ์ทำไร่กาแฟมา33ปีเต็ม อพยพมาจากอิสานมาบุกเบิกทำไร่กาแฟตั้งกะยุคตื่นกาแฟหลายสิบปีที่แล้ว ลองผิดลองถูกมาสารพัด ให้แกเล่าเรื่องกาแฟแกจะเล่าได้อย่างสนุกและไม่มีหยุดแม้ว่าจริงๆจะเป็นคนค่อนข้างพูดน้อยก็ตาม ผมเองชวนพี่เพียบให้ลองมาทำโรบัสต้าคุณภาพด้วยกัน แต่แกส่ายหน้าและบอกว่ามันยุ่งยากเกินสำหรับแก แกไม่ได้มีอุดมการณ์จะทำของดีอร่อยๆให้คนกินอะไรอย่างนั้น เอาเวลาไปทำสวนทุเรียนดีกว่าเพราะราคาดีกว่าหลายสิบเท่าตัว ส่วนกาแฟเก็บเสร็จตากสีแห้งแล้วขายเลยแล้วกันง่ายดี ฮ่าาาา ก็จริงของแกครับ มองกันคนละมุมก็ไม่มีใครผิด แต่ก็เสียดายฝีมือของแกครับ

     

เริ่มถาง

28/6/2559

ขุดขั้นบันไดเกือบเสร็จแล้วครับเหลือแค่บางจุดที่ยังทำงานไม่ได้ ข้ามเลยล่ะกันครับค่อยเคลียร์และค่อยปลูกปีหน้า ในเมื่อข้ามจุดที่มีปัญหาได้ก็เริ่มถางล่ะครับงานนี้

 ต้นยางพาราที่ยังหลงเหลืออยู่ครับ เจ้าของสวนเจ้าเก่าซึ่งเป็นญาติผมปลูกทิ้งไว้กว่า9ปีที่แล้วแต่ไม่ได้ดูแล ก็ต้องโค่นทิ้งตามระเบียบครับ

เริ่มถางครับ ภาพมุมมต่างๆ  ---  หลักๆคือไม้ไผ่เมื่อเราถางเสร็จก็ต้องเก็บไม่ให้เกะกะทางเดินหรือกีดขวางการทำงาน พวกต้นไผ่และกิ่งไม้พวกนี้จะช่วยคลุมดินไปในตัว กว่า2ปีถึงจะเริ่มผุพังกลายเป็นอินทรีย์วัตถุให้ดินของเราอีกทาง  ขั้นตอนการถางคนงานผมบาดเจ็บไป3คน โดยไม้ไผ่ไหลมาแทงที่ขา อีกคนไม้ไผ่เด้งกลับไปตีหน้าดั้งแหก คนสุดท้ายโดนตีจนแขนเคล็ด เรียกว่ายากมากครับแต่ก็ยังลุยต่อได้ อึดซ่ะอย่าง เหนื่อยก็พัก พักเสร็จก็ลุย!!!